Discussion:
zeezender-memorabilia
Add Reply
leendert vingerling
2003-11-12 22:01:37 UTC
Antwoorden
Permalink
In de Flashback van oktober (no 10) las ik een artikel over het
verzamelmuseum in Veendam. Er staat daar van alles tentoongesteld:
oude telefoons, naaimachines, mini-flesjes, schrijfmachines etc. Wat
daar helaas ontbreekt is een afdeling zeezenderartikelen. Er is
natuurlijk in de loop der jaren zoveel materiaal van de zeezenders op
de markt gekomen, dat er wel een flinke ruimte mee kan worden
ingericht.

Maar ..de vraag is natuurlijk waar hoort dat eigenlijk thuis. In een
verzamelmuseum of in een 'omroepmuseum'? In 1994 ben ik eens op de
expositie 'Nederlandstalige Zeezenders' van het omroepmueum geweest.
Dat was een prachtige showroom vol memorabilia zoals T -shirts,
speldjes, tegeltjes, stickers, posters, banners, modelboten, platen,
radio's, studio's etc.

In deze nieuwsgroep zitten ook verzamelaars( van bandrecorders,
platen, jingles, foto's, etc) .Nu heeft een verzamelaar vaak moeite om
zijn spullen af te staan, maar wordt het niet eens tijd dat al dat
'moois' van vroeger een plaatsje in een nader te bepalen museum
krijgt ?

Nu al komen er berichten binnen van dierbaren die niet meer onder ons
zijn. Wat gebeurd er in zo'n geval ? De achterblijvers kennen vaak de
emotionele waarde niet van sommige spullen en kieperen alles in een
vuilcontainer. Het is daarom tijd voor aktie ...


Leendert Vingerling
Hans Knot
2003-11-12 23:07:29 UTC
Antwoorden
Permalink
"Zelf was ik voor 90% verantwoorderlijk voor de in 1994 gehouden
tentoonstelling.
Mede organisator Arno heb ik vanmiddag nog gesproken over een
gedeeltelijke
invulling van het nieuwe omroepmuseum en wees gerust mijn verzameling is
beschreven en komt goed terecht. Trouwens ik ben nog op zoek naar een
orgineel
london t shirt



slaap goed
--
Posted via Mailgate.ORG Server - http://www.Mailgate.ORG
oldies45
2003-11-13 07:35:21 UTC
Antwoorden
Permalink
Post by leendert vingerling
In de Flashback van oktober (no 10) las ik een artikel over het
oude telefoons, naaimachines, mini-flesjes, schrijfmachines etc. Wat
daar helaas ontbreekt is een afdeling zeezenderartikelen. Er is
natuurlijk in de loop der jaren zoveel materiaal van de zeezenders op
de markt gekomen, dat er wel een flinke ruimte mee kan worden
ingericht.
Maar ..de vraag is natuurlijk waar hoort dat eigenlijk thuis. In een
verzamelmuseum of in een 'omroepmuseum'? In 1994 ben ik eens op de
expositie 'Nederlandstalige Zeezenders' van het omroepmueum geweest.
Dat was een prachtige showroom vol memorabilia zoals T -shirts,
speldjes, tegeltjes, stickers, posters, banners, modelboten, platen,
radio's, studio's etc.
In deze nieuwsgroep zitten ook verzamelaars( van bandrecorders,
platen, jingles, foto's, etc) .Nu heeft een verzamelaar vaak moeite om
zijn spullen af te staan, maar wordt het niet eens tijd dat al dat
'moois' van vroeger een plaatsje in een nader te bepalen museum
krijgt ?
Nu al komen er berichten binnen van dierbaren die niet meer onder ons
zijn. Wat gebeurd er in zo'n geval ? De achterblijvers kennen vaak de
emotionele waarde niet van sommige spullen en kieperen alles in een
vuilcontainer. Het is daarom tijd voor aktie ...
Leendert Vingerling
Ik ben bang dat belangstelling voor een vaste museum niet groot genoeg
is...kost toch geld om een museum te runnen. Ik heb nog singles uit
archieven van Caroline (sixties), Veronica (ook lp's), RNI en City...maarja
om daar afstand van te doen is toch moeilijk...
En ben bang dat veel origineel spul toch naar de schroot is gegaan. Maar
gelukkig is er nog veel geluidsopnamen en de downloadclub (en andere clubs)
en veel websites over offshore radio....dat is iedergeval al een goed begin.

Harm
MS Media
2003-11-13 10:09:33 UTC
Antwoorden
Permalink
In aanvulling daarop:

Als een museum iets ontvangt van een begunstiger (of dat nu een overdracht
van het bezit is of een in bruikleen gegeven object) dan mag een museum dat
niet zomaar weggooien. Het ergste wat je kan overkomen is dat iets
beschadigd raakt, maar dat is slechts in weinig gevallen zo. Je mag bedingen
dat het museum er ook een bordje bijzet, met zo'n tekst als
"in bruikleen, collectie Vingerling" en meer van dat soort verheven
tekstjes. Vaak doen musea dat al netjes uit zichzelf.

Goede afspraken-zwart op wit-met zo'n museum is een aanrader als je alles
graag in orde wilt hebben. Musea zijn vaak verzekerd tegen beschadiging en
diefstal, dus ook van jouw eigendom. Dan moet je wel hard kunnen maken dat
de pluk haar van Ad Roberts (héél bijzonder......misschien?) jouw wettelijk
bezit was, voordat 'ie werd gestolen door Beatrix :o)
(Mijn buurmeisje heet Beatrix, ik woon in Rotterdam en zij pakweg dertig
kilometer verderop)

Verder nog een denkseltje van me uit een andere hersenhelft:
Op dit moment ben ik zo zoetjesaan bezig het één en ander op te schrijven
over mijn radioverleden. In die schrijfsels verwijs ik naar de
geluidsopnamen die zijn gemaakt en bewaard zijn gebleven, maar ook naar
film- en videobeelden die ik in mijn archief heb, waarbij ik ook uitleg
waarom ze bewaard zijn gebleven. Noem 't maar wat je het noemen wilt.
Verder merk ik, dat mijn neefje en nichtje (ik heb zelf geen kindertjes) 't
wel grappig vinden wat die maffe oom van hen heeft uitgespookt.... Of dat
blijvend is (en ik hoop stiekem dat het zal groeien) is absoluut maar de
vraag.
Wat wel zal blijven is de gedachte van: "Ach ja........hij had daar flink
wat mee". (Kan niet missen, mijn onderburen klagen over doorzakkende
plafonds in hun slaapkamers die onder mijn hobbykamers liggen :o) Wellicht
zullen ze toch even nadenken over een goede bestemming voor de spulletjes
als ik er niet meer ben.

Mijn vriendin heeft er niets mee en zal er ook niets mee krijgen. Dat heb ik
allang ingeschat. Daarom ga ik ook vastleggen dat niet zij, maar de
langstlevende broer/zus of neef/nicht daar zeggenschap over zal krijgen.
Keep it in the family, zou ik zo zeggen.

Maak niet de fout door te denken dat alles eeuwig blijft. (Dat heb ik al aan
flink wat tapes in mijn collectie mogen merken)

We moeten door middel van radio-uitzendingen en websites proberen om de
aandacht voor het fenomeen zeezenders levend te houden. Lukt dat ons niet,
dan was dat slechts een verschijnsel van "onze tijd". Gaan ze over 75 jaar
"lost tapes" en al die onzin heruitbrengen en de laatstlevende uit die
periode voor een camera halen dan maken we dat ook niet mee. Alles heeft zo
z'n tijd. We kunnen wel tamtam maken rond verschillende momenten. Zo wordt
2004-wat mij betreft-het Nationale Zeezenderjaar. Iemand die daar eens een
leuke gedachte over heeft? Ik ben er al mee bezig.

Ik merk nu al dat de media slordig omgaan met de zeezenderhistorie, hoor.

De Volkskrant liet enkele maanden geleden Veronica de zenders sluiten in
september 1975. Niemand reageerde erop (ik kreeg ook geen reactie terug,
maar dat zijn we inmiddels wel gewend van de dames en heren journalisten...)
Veronica claimde doodleuk de Norderney voor een privé-feestje en liet
niemand toe op het schip. Hadden ze niet de smaak een beleefdheid kunnen
hebben om na het feestje de Norderney nog even een paar daagjes te laten
liggen en de fans wat gelegenheid te geven het schip te bezoeken?

Deel je stickers uit van het nieuwe Veronica, laat je overal aan boord het
nieuwe Veronica horen......
Je maakt dan veel beter gebruik van de promotionele waarde van die boot;
gemiste kansen. Slordige organisatie, het slaat nergens op.
Daarom ben ik er ook vreselijk voor om in Nederland te doen met de Norderney
als in Groot-Brittannië met de Ross Revenge is gebeurd: terughalen, in het
dok, opknappen, terug-verbouwen naar de originele situatie en daar
gelegenheid geven aan radiomakers om via een evenementenzender-vergunning
een paar dagen op middengolf (!!) een beetje te freaken.

Misschien ben ik te lang van stof hoor, maar Leen raakt wel iets bij me als
hij het over dit onderwerp heeft.
Als je de zeezenders levend wilt houden moet je de jonge generatie ervoor
proberen te interesseren en naar buiten treden. Dat is de fout die zowel het
omroepmuseum als het phonografisch museum maakten in het verleden: oude
mannetjes die hun spulletjes verdedigden en zelfs ruzie maakten om een
verkeerd bezorgde snijtafel van EMI/Bovema. (Lachen was dat...)

De Stichting Beeld en Geluid ziet de zeezenders alleen maar als een
"aanleiding tot" en een maatschappelijk verschijnsel. Niet als omroepen
waarvan de bewaard gebleven collecties moeten worden bewaard. Dat hebben ze
inmiddels duidelijk genoeg laten doorschemeren in hun beleid; anders was de
Stichting Norderney ook niet nodig geweest denk ik zo....

Misschien dat Hans Knot daar iets meer over kan vertellen?
Hij heeft veel contact met SBG, voorzover ik me dat kan herinneren.

Nu hou ik op. Ik lijk wel een dominee :o)

Groetjes iedereen!
Marcel
Post by leendert vingerling
In de Flashback van oktober (no 10) las ik een artikel over het
oude telefoons, naaimachines, mini-flesjes, schrijfmachines etc. Wat
daar helaas ontbreekt is een afdeling zeezenderartikelen. Er is
natuurlijk in de loop der jaren zoveel materiaal van de zeezenders op
de markt gekomen, dat er wel een flinke ruimte mee kan worden
ingericht.
Maar ..de vraag is natuurlijk waar hoort dat eigenlijk thuis. In een
verzamelmuseum of in een 'omroepmuseum'? In 1994 ben ik eens op de
expositie 'Nederlandstalige Zeezenders' van het omroepmueum geweest.
Dat was een prachtige showroom vol memorabilia zoals T -shirts,
speldjes, tegeltjes, stickers, posters, banners, modelboten, platen,
radio's, studio's etc.
In deze nieuwsgroep zitten ook verzamelaars( van bandrecorders,
platen, jingles, foto's, etc) .Nu heeft een verzamelaar vaak moeite om
zijn spullen af te staan, maar wordt het niet eens tijd dat al dat
'moois' van vroeger een plaatsje in een nader te bepalen museum
krijgt ?
Nu al komen er berichten binnen van dierbaren die niet meer onder ons
zijn. Wat gebeurd er in zo'n geval ? De achterblijvers kennen vaak de
emotionele waarde niet van sommige spullen en kieperen alles in een
vuilcontainer. Het is daarom tijd voor aktie ...
Leendert Vingerling
oldies45
2003-11-13 11:40:01 UTC
Antwoorden
Permalink
Post by MS Media
Als een museum iets ontvangt van een begunstiger (of dat nu een overdracht
van het bezit is of een in bruikleen gegeven object) dan mag een museum dat
niet zomaar weggooien. Het ergste wat je kan overkomen is dat iets
beschadigd raakt, maar dat is slechts in weinig gevallen zo. Je mag bedingen
dat het museum er ook een bordje bijzet, met zo'n tekst als
"in bruikleen, collectie Vingerling" en meer van dat soort verheven
tekstjes. Vaak doen musea dat al netjes uit zichzelf.
Goede afspraken-zwart op wit-met zo'n museum is een aanrader als je alles
graag in orde wilt hebben. Musea zijn vaak verzekerd tegen beschadiging en
diefstal, dus ook van jouw eigendom. Dan moet je wel hard kunnen maken dat
de pluk haar van Ad Roberts (héél bijzonder......misschien?) jouw wettelijk
bezit was, voordat 'ie werd gestolen door Beatrix :o)
(Mijn buurmeisje heet Beatrix, ik woon in Rotterdam en zij pakweg dertig
kilometer verderop)
Op dit moment ben ik zo zoetjesaan bezig het één en ander op te schrijven
over mijn radioverleden. In die schrijfsels verwijs ik naar de
geluidsopnamen die zijn gemaakt en bewaard zijn gebleven, maar ook naar
film- en videobeelden die ik in mijn archief heb, waarbij ik ook uitleg
waarom ze bewaard zijn gebleven. Noem 't maar wat je het noemen wilt.
Verder merk ik, dat mijn neefje en nichtje (ik heb zelf geen kindertjes) 't
wel grappig vinden wat die maffe oom van hen heeft uitgespookt.... Of dat
blijvend is (en ik hoop stiekem dat het zal groeien) is absoluut maar de
vraag.
Wat wel zal blijven is de gedachte van: "Ach ja........hij had daar flink
wat mee". (Kan niet missen, mijn onderburen klagen over doorzakkende
plafonds in hun slaapkamers die onder mijn hobbykamers liggen :o) Wellicht
zullen ze toch even nadenken over een goede bestemming voor de spulletjes
als ik er niet meer ben.
Mijn vriendin heeft er niets mee en zal er ook niets mee krijgen. Dat heb ik
allang ingeschat. Daarom ga ik ook vastleggen dat niet zij, maar de
langstlevende broer/zus of neef/nicht daar zeggenschap over zal krijgen.
Keep it in the family, zou ik zo zeggen.
Maak niet de fout door te denken dat alles eeuwig blijft. (Dat heb ik al aan
flink wat tapes in mijn collectie mogen merken)
We moeten door middel van radio-uitzendingen en websites proberen om de
aandacht voor het fenomeen zeezenders levend te houden. Lukt dat ons niet,
dan was dat slechts een verschijnsel van "onze tijd". Gaan ze over 75 jaar
"lost tapes" en al die onzin heruitbrengen en de laatstlevende uit die
periode voor een camera halen dan maken we dat ook niet mee. Alles heeft zo
z'n tijd. We kunnen wel tamtam maken rond verschillende momenten. Zo wordt
2004-wat mij betreft-het Nationale Zeezenderjaar. Iemand die daar eens een
leuke gedachte over heeft? Ik ben er al mee bezig.
Ik merk nu al dat de media slordig omgaan met de zeezenderhistorie, hoor.
De Volkskrant liet enkele maanden geleden Veronica de zenders sluiten in
september 1975. Niemand reageerde erop (ik kreeg ook geen reactie terug,
maar dat zijn we inmiddels wel gewend van de dames en heren
journalisten...)
Post by MS Media
Veronica claimde doodleuk de Norderney voor een privé-feestje en liet
niemand toe op het schip. Hadden ze niet de smaak een beleefdheid kunnen
hebben om na het feestje de Norderney nog even een paar daagjes te laten
liggen en de fans wat gelegenheid te geven het schip te bezoeken?
Deel je stickers uit van het nieuwe Veronica, laat je overal aan boord het
nieuwe Veronica horen......
Je maakt dan veel beter gebruik van de promotionele waarde van die boot;
gemiste kansen. Slordige organisatie, het slaat nergens op.
Daarom ben ik er ook vreselijk voor om in Nederland te doen met de Norderney
als in Groot-Brittannië met de Ross Revenge is gebeurd: terughalen, in het
dok, opknappen, terug-verbouwen naar de originele situatie en daar
gelegenheid geven aan radiomakers om via een evenementenzender-vergunning
een paar dagen op middengolf (!!) een beetje te freaken.
Misschien ben ik te lang van stof hoor, maar Leen raakt wel iets bij me als
hij het over dit onderwerp heeft.
Als je de zeezenders levend wilt houden moet je de jonge generatie ervoor
proberen te interesseren en naar buiten treden. Dat is de fout die zowel het
omroepmuseum als het phonografisch museum maakten in het verleden: oude
mannetjes die hun spulletjes verdedigden en zelfs ruzie maakten om een
verkeerd bezorgde snijtafel van EMI/Bovema. (Lachen was dat...)
De Stichting Beeld en Geluid ziet de zeezenders alleen maar als een
"aanleiding tot" en een maatschappelijk verschijnsel. Niet als omroepen
waarvan de bewaard gebleven collecties moeten worden bewaard. Dat hebben ze
inmiddels duidelijk genoeg laten doorschemeren in hun beleid; anders was de
Stichting Norderney ook niet nodig geweest denk ik zo....
Misschien dat Hans Knot daar iets meer over kan vertellen?
Hij heeft veel contact met SBG, voorzover ik me dat kan herinneren.
Nu hou ik op. Ik lijk wel een dominee :o)
Groetjes iedereen!
Marcel
Marcel of anderen die vinden dat er een soort SBG (of meer) moet komen voor
offshore radio...laten we dan een keer rond de tafel gaan zitten...wie weet
wat eruit komt.
Als archief zijn wij bij de download club al goed op weg...en ja ik ben
altijd te vinden voor nieuwe ideeen.

Harm
anne
2003-11-13 13:08:37 UTC
Antwoorden
Permalink
Post by oldies45
Marcel of anderen die vinden dat er een soort SBG (of meer) moet komen voor
offshore radio...laten we dan een keer rond de tafel gaan zitten...wie weet
wat eruit komt.
Als archief zijn wij bij de download club al goed op weg...en ja ik ben
altijd te vinden voor nieuwe ideeen.
Harm
Ooit is het "Dutch Beatles museum" in Krommenie begonnen in een klein
winkeltje, en men moest er toen hard om lachen dat "Arie Mollemaker" zo heet
de initiatief nemer van oorsprong een Beatles museum op ging zetten.
Maar in de loop der jaren is hij toch wel geslaagd in zijn missie en heeft
zelfs een tournee gemaakt in Amerika.

Mijn kinderen en meerde jongeren vinden de zeezenders best wel interessant,
mede omdat de muziek heel anders is dan die van nu en ze omschrijven die
tijd wel eens als een spannend jongensboek.
Ze begrijpen nu ook beter waarom er commerciële radio en lokale radio is.

Dus als er een museum komt (Norderney) zal het niet altijd makkelijk zijn
maar de belangstelling zal wel groeien als het eenmaal op poten gezet is,
maar zal niet gemakkelijk zijn.

vr.gr.anne
Q***@hotmail.nl
2018-07-26 17:52:27 UTC
Antwoorden
Permalink
...lees nu ook https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/50066-zeezenders-in-beatles-museum/ Nico.
Q***@hotmail.com
2018-07-27 14:56:05 UTC
Antwoorden
Permalink
...lees nu ook http://mediapages.nl/nieuws-actueel/3411-zeezenders-in-beatles-museum Nico.
Q***@hotmail.nl
2018-08-22 16:23:45 UTC
Antwoorden
Permalink
...lees nu ook https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/50320-zeezenderspecial-1970-1974/ Nico.
Q***@hotmail.nl
2018-10-09 17:08:02 UTC
Antwoorden
Permalink
...lees en zie daarnaast nu ook https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/50830-zeezender-t-shirts/?tab=comments#comment-150457 Nico.
Loading...